ЖАЛҒЫЗ ДӘН

Ежелден бізге, досым-ау,

Өмір мен өлім бұйырған.

Жер-ананың осынау,

Тұңғышы екен түйір дән.

Сол үшін қымбат ол маған,

Осы ғой нәрім, қорегім.

Әлі де пісіп толмаған,

Өзімді бір дән көремін.

Талайдың шешіп тағдырын,

Талайдың тамған көз жасы.

Суарған қанмен тамырын,

Бабамның бір дән өз басы.

Қарашы байқап, достарым,

Сонау бір белден андыздан.

Өткеннің бітпес дастанын,

Баяндап берер жалғыз дән.

Қанипа Бұғыбаева